Praca socjalna ze skazanymi, prócz case worku, proponuje ciekawe rozwiązania grupowe (tzw. group work), szczególnie w zakresie oddziaływań na rodzinę. W latach pięćdziesiątych w pracy socjalnej z podsądnymi oraz ich rodzinami stosowano podejście psychodynamiczne, rozważając funkcjonowanie osobowości u jednostki i innych członków rodziny. We wczesnych latach sześćdziesiątych teoretycy pracy socjalnej zainicjowali podejście polegające na negowaniu możliwości komunikowania się w rodzinach dysfunkcjonalnych. Kolejnym było podejście strukturalne, które miało za zadanie pracę z rodzinami zdezorganizowanymi i badało wpływy otoczenia, etapy rozwoju tych rodzin, jak również ich czynniki organizacyjne, takie jak wzorce interakcji i panujące w nich zasady. W tym czasie (lata siedemdziesiąte) pojawiło się również podejście eklektyczne, bazujące na wielu modelach teoretycznych, np.: psychodynamicznym, teorii komunikowania, modelu strukturalnego oraz modelu interwencji w przypadkach kryzysowych. Jak pisze P. Stępniak, obecnie „ w przypadku zintegrowanego podejścia do klienta (podsądnego) oraz jego rodziny zadanie polega na tym, aby zdobyć odpowiednią wiedzę i określić teorie, które mogłyby wieść do efektywnych działań, przy założeniu, że istnieją możliwości wyboru tych kwestii, którym należy przyjrzeć się bliżej, aby dokonać szacunkowej oceny celów, jakie należałoby postawić oraz metod interweniowania w zależności od indywidualnych podopiecznych”[1].
„Kurator sądowy powinien zdobyć zaufanie wszystkich członków rodziny skazanego, co pozwoli ustalić plan współdziałania z nimi w procesie resocjalizacji”, pisze A. Bałandynowicz[2]. Proponuje on metody grupowe oparte na literaturze z zakresu pracy socjalnej. Dyskusja refleksyjna, według niego, pozwala ocenić, w jakim stopniu doświadczenia, wyniesione z poprzednich stadiów rozwojowych rodziny, wpływają na jej aktualną sytuację. Psychoterapia wentylująca, zastosowana w rodzinnej terapii grupowej, ma na celu „stworzenie fizycznych i emocjonalnych warunków dla ujawnienia poprzez poszczególnych członków grupy przyczyn zaburzeń więzi rodzinnych”[3]. Kurator w tym procesie dostarczać powinien własne interpretacje jej głównych problemów związanych z:
Kurator w czasie spotkań grupowych oddziałuje zarówno na skazanego, jak i na pozostałych członków jego rodziny. Oddziaływanie terapeutyczne następuje poprzez komentowanie postaw i zachowań dozorowanego w interakcjach rodzinnych. Jak pisze ten sam autor, „osiągnięta podczas terapii grupowej pozytywna rewizja dysfunkcjonalnych interakcji i więzi rodzinnych służy wykorzystaniu wewnętrznych sił rodziny dla wsparcia wysiłków osoby dozorowanej w jej readaptacji społecznej”[4].